«سوگ» در ایران فقط اندوهِ از دست دادن نیست؛ بخشی از حافظهی جمعی ماست.
از روزگاران کهن که در روایتهای حماسیِ شاهنامه برای مظلومیتِ سیاوش گریستند، تا آیینها و نغمههایی که قرنها در شهرها و روستاها جاری شد، سوگ در فرهنگ ایرانی تبدیل به زبانی برای همدلی، روایت تاریخ و حفظ هویت شده است.
در این سرزمین، سوگ فقط اشک نیست؛
روایتی است از عشق، وفاداری، مقاومت و یادآوری اینکه هر نسل، داستانهای درد و امید خود را به نسل بعد بسپارد.
موسیقی و کمانچه: سینا علم
🔺قسمت میانی این ترک برگرفته از ملودی دوستان عزیزم دنیا کمالی و حمید صفت می باشد.